Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2014

ΚΑΛΕΣΜΑ για τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από Τάγμα Εφόδου της Χρυσής Αυγής

ΠΕΜΠΤΗ 18/9: 7 μ.μ. Αντιφασιστική Συγκέντρωση στην πλατεία Μιαούλη



 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19/9: 6 μ.μ. Αντιφασιστική Εκδήλωση στην πλατεία Μιαούλη



Η Ανταρσύα Σύρου στηρίζει τις κινητοποιήσεις που έχουν οριστεί από το Αντιφασιστικό Δίκτυο.

Ένα χρόνο μετά δεν ξεχνάμε τον Παύλο Φύσσα, τον αγωνιστή που δολοφονήθηκε από από τον χρυσαυγίτη Γ. Ρουπακιά  λόγω της έντονης αντιφασιστικής του δράσης.

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ.

Μπορεί οι φυσικοί αυτουργοί της πολιτικής δολοφονίας του Παύλου να είναι οι θρασύδειλοι δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής αλλά ηθικός αυτουργός παραμένει η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ που εξαθλιώνει το λαό και την κοινωνία, επιβάλλοντας τις πολιτικές της ΕΕ-Τρόικας-ΔΝΤ με τη χρήση των μηχανισμών καταστολής.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο φασισμός δεν αποτελεί φαινόμενο αυτοδημιούργητο. Αναγεννήθηκε  από την πολιτική λιτότητας των μνημονίων που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις, η τρόικα και η ΕΕ. Εδραιώθηκε με την ανοχή της πολιτείας και γιγαντώθηκε χάρη στα ΜΜΕ. Η ίδια η νομιμοποίηση της Χρυσής Αυγής αποσκοπούσε στην ενσωμάτωση της λαϊκής αγανάκτησης  ή αλλιώς στην δια της βίας φίμωση της.

Πραγματικό χτύπημα στη ρίζα του φασισμού μπορεί να δώσει μόνο το οργανωμένο λαϊκό κίνημα απονομιμοποιοντας τέτοιες ιδεολογίες στο δρόμο.

Απαιτούμε την τιμωρία των δολοφόνων του Παύλου Φύσσα
και της εγκληματικής δράσης της Χρυσής Αυγής.



Ο αγώνας συνεχίζεται για να μην έχουμε ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΦΑΣΙΣΜΟ.


Τρίτη 29 Ιουλίου 2014

Το αγωνιστικό παράδειγμα της Σ. Βασιλακοπούλου εμπνέει τους εργατικούς αγώνες του σήμερα


Σήμερα που οι εργαζόμενοι και η νεολαία δέχονται σκληρά χτυπήματα από την πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ, το αγωνιστικό παράδειγμα και η θυσία της Σωτηρίας Βασιλακοπούλου δίνουν στήριγμα και περηφάνια. Θυμίζουν πως ο κόσμος του κεφαλαίου που υποτάσσει τα πάντα στο κέρδος είναι αδίστακτος, εχθρός κάθε ελεύθερου και αγωνιζόμενου ανθρώπου που παλεύει συλλογικά.
Η Σ. Βασιλακοπούλου, φοιτήτρια της Παντείου και μέλος της ΚΝΕ, δολοφονήθηκε πριν 34 χρόνια, στις 28 Ιούλη 1978, από τον τραμπούκο της εργοδοσίας Μ. Χαρίτο γιατί μοίραζε προκηρύξεις στους εργάτες της ΕΤΜΑ. Εκπροσωπούσε μια νέα γενιά που έδινε πνοή στο φοιτητικό κίνημα και το ήθελε δίπλα στο εργατικό κίνημα στον αγώνα για μια καλύτερη ζωή.
Το παράδειγμα και η φλόγα της Σ. Βασιλακοπούλου αποκτούν ξεχωριστή σημασία σήμερα που εργαζόμενοι και νεολαία ξεκινούν σκληρούς αγώνες για το ωράριο, το μεροκάματο, την ασφάλιση, ενάντια στην απόλυση: ΚΟΣΚΟ, φραουλοχώραφα της Μανωλάδας, εμπόριο και επισιτισμός, καθαρίστριες υπ. Οικονομικών, σχολικοί φύλακες και εκπαιδευτικοί σε διαθεσιμότητα. Αγώνες που αντιστέκονται στην εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία, την μαύρη προπαγάνδα, το ρατσισμό και το φασισμό.
Δεν ξεχνάμε τη Σ. Βασιλακοπούλου και το μήνυμα του αγώνα της. Δεν ξεχνάμε ότι το έγκλημα έμεινε ουσιαστικά ατιμώρητο και οι ηθικοί αυτουργοί ανέγγιχτοι. Συνεχίζουμε για ένα αναγεννημένο εργατικό κίνημα που θα αντισταθεί και θα ανατρέψει τη βαρβαρότητα της πολιτικής της άθλιας συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου και της ΕΕ, που θα ξαναγεννήσει την ελπίδα για ένα μέλλον που θα ανήκει στον κόσμο της δουλειάς.

Τρίτη 22 Ιουλίου 2014

Λευτεριά στην Παλαιστίνη

Το κράτος – τρομοκράτης Ισραήλ με συνεχείς βομβαρδισμούς τις τελευταίες μέρες κλιμακώνει την επίθεσή του σε βάρος του παλαιστινιακού λαού. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Σύρου καταγγέλλει την ισραηλινή βαρβαρότητα σε βάρος του παλαιστινιακού λαού.
Συγκλονισμένη η ανθρωπότητα παρακολουθεί μια νέα πολεμική εκστρατεία σε βάρος ενός λαού χτυπημένου από ένα ρατσιστικό καθεστώς διακρίσεων τύπου απαρτχάιντ και μια διαρκή και σκληρή καταστολή. Ήδη βαρύ φόρο αίματος πληρώνει ο λαός της Παλαιστίνης, κυρίως σε άμαχους και μικρά παιδιά, ενώ τα ισραηλινά γεράκια κλιμακώνουν μέρα με τη μέρα το σχέδιο εξόντωσης του ηρωικού λαού της Παλαιστίνης.
Μετά τη κτηνώδη επίθεση στη Γάζα την Κυριακή 20 Ιούλη, ο ισραηλινός στρατός συνέχισε απτόητος σκοτώνοντας σήμερα άλλους εννιά Παλαιστινίους από τους οποίους οι εφτά ήταν μικρά παιδιά. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι πρόκειται για ολοκληρωμένο σχέδιο γενοκτονίας ενός ολόκληρου λαού. Τα νεκρά παιδιά στην Παλαιστίνη δεν είναι απλά μια ακόμη εικόνα στις ειδήσεις, αλλά η πραγματικότητα της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας του καπιταλιστικού συστήματος.
Με την στήριξη και τη συνενοχή των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ και ΕΕ το Ισραήλ ξετυλίγει μια πολιτική αφανισμού του Παλαιστινιακού λαού εδώ και χρόνια. Η ελληνική κυβέρνηση στηρίζει με προκλητικό τρόπο αυτή τη βαρβαρότητα δείχνοντας ότι η συμμαχία της άρχουσας τάξης με την ευρωπαϊκή είναι ενάντια σε κάθε λαό και τα δικαιώματά του. Οι οικονομικές δοσοληψίες με το Ισραήλ επισφραγίζουν αυτή την άθλια συμμαχία της συνενοχής.
Ο άνισος αγώνας των Παλαιστινίων για το δικαίωμά τους στη ζωή και την ανεξαρτησία είναι αγώνας που πρέπει στηριχτεί από τον κάθε εργαζόμενο/ η και προοδευτικό πολίτη που ασφυκτιά από τη βαρβαρότητα του δίκιου του ισχυρότερου, από τον σκοτεινό κόσμο του κεφαλαίου όπου το κέρδος και η μοιρασιά σφαιρών επιρροής έχουν μεγαλύτερη αξία από τους ανθρώπους.
Στηρίζουμε τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού για ζωή, ελευθερία, ανεξαρτησία.
Να διακοπούν άμεσα οι διπλωματικές και στρατιωτικές σχέσεις με το τρομο-κράτος του Ισραήλ
Να σταματήσει το έγκλημα σε βάρος του παλαιστινιακού λαού. Να τιμωρηθούν οι εγκληματίες πολέμου πολιτικοί και στρατιωτικοί του Ισραήλ
Λευτεριά στην Παλαιστίνη


Παρασκευή 11 Ιουλίου 2014

Κάτω η επιστράτευση - Όχι στη διάλυση και το ξεπούλημα της ΔΕΗ !

Το νομοσχέδιο διάλυσης και ξεπουλήματος της ΔΕΗ αποτελεί ένα ακόμα έγκλημα της άθλιας συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Προσπαθεί να το επιβάλλει με το μόνο όπλο που της έχει απομείνει, την ωμή βία και την επιστράτευση. Το ίδιο κάνει με τους αγώνες στο δημόσιο, με το μετρό, με κάθε εργατικό αγώνα. Για να εξυπηρετήσουν τα αφεντικά τους, την τρόικα και την ΕΕ,   τα συμφέροντα των γερμανών της RWE, του κάθε Μυτιληναίου, Λάτση και Μπόμπολα, που θέλουν να  αρπάξουν την ΔΕΗ, κυβερνούν με διαρκή πραξικοπήματα, καταπατούν κάθε έννοια δημοκρατίας.
Τεράστιες ευθύνες έχει η ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος της ΔΕΗ για τον τρόπο που οργάνωσε τον αγώνα και την στάση της απέναντι στην επιστράτευση. Η ηγεσία της ΓΕΝΟΠ έσπευσε να αναστείλει την απεργία αντί να συνεχίσει, αντί να ζητήσει από τα Εργατικά Κέντρα, να κηρύξουν απεργία, να καλέσει τις τοπικές κοινωνίες μαζί με τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ να συνεχίσουν έξω από τις πύλες, στους δρόμους και στις πλατείες,  στον αγώνα της αξιοπρέπειας, της δημοκρατίας, της επιβίωσης και της σύγκρουσης με την κυβέρνηση και την πολιτική της.
Μόνο αν ο αγώνας περάσει στα χέρια των ίδιων των εργαζόμενων, με πρωταγωνιστικό ρόλο στις συνελεύσεις και τα πρωτοβάθμια σωματεία, μόνο αν υπάρξει συντονισμός «από κάτω», πανεργατικό και παλλαϊκό μέτωπο ενάντια στο ξεπούλημα της ΔΕΗ και την ιδιωτικοποίηση της ενέργειας, μπορεί να γίνει νικηφόρος.
Εργαζόμενοι,
Η κυβέρνησης και τα παπαγαλάκια της στα ΜΜΕ φωνάζουν, ότι αν πουληθεί η ΔΕΗ και μπουν ιδιώτες, ο «ανταγωνισμός θα ρίξει τις τιμές»!
Ψέματα και πάλι ψέματα! Η ΔΕΗ πριν την «απελευθέρωση της αγοράς» είχε το φτηνότερο ρεύμα στην Ευρώπη!
Με την «απελευθέρωση» της αγοράς ενέργειας και την είσοδο των ιδιωτών από το 2001, ο μικρομεσαίος καταναλωτής είδε την τιμή του ρεύματος, όχι μόνο να μην πέφτει, αλλά και να αυξάνεται ραγδαία. 102%!!από το 2001 και μετά, 44% μόνο την τετραετία 2010-2013. Την ίδια τετραετία η ΔΕΗ προικοδότησε με 5 δις ευρώ τους ιδιώτες παραγωγούς,  αγοράζοντας πανάκριβο ρεύμα από τον Λάτση και τον Μυτιληναίο και πουλώντας ρεύμα σε αυτούς κάτω του κόστους, με τα τέλη στις εταιρείες των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας κλπ..
Να λοιπόν που πάνε τα λεφτά από τα υπέρογκα τιμολόγια και ποιο είναι το αποτέλεσμα της «απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας», που επιβάλλει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η παράδοση της ΔΕΗ στα αρπακτικά και στους «εθνικούς» επενδυτές, ντόπιους και ξένους, θα έχει ως συνέπεια νέες δυσβάσταχτες αυξήσεις στα τιμολόγια, τεράστια προβλήματα στους αγρότες από την πώληση των φραγμάτων και την χρήση του νερού που σήμερα χρησιμοποιείται για άρδευση και αντιπλημμυρική προστασία στον ιδιώτη, στα ανταποδοτικά τέλη των δήμων, στα νησιά και στις περιοχές που το κόστος είναι ψηλότερο κλπ. Η κυβέρνηση παραδίδει τις πηγές της ζωής στους κερδοσκόπους και τους εκμεταλλευτές και αυτό δεν πρέπει να περάσει.
100% ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΕΗ, ΦΤΗΝΟ ΡΕΥΜΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ! ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ.
Η ενέργεια αποτελεί κορυφαίο κοινωνικό αγαθό, όχι εμπόρευμα. Θέλουμε ενέργεια φτηνή, που να έχουν όλοι πρόσβαση.  Κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα. Για παραγωγή με οικολογικά κριτήρια, όχι καταστροφική για το περιβάλλον. Που να εξασφαλίζει την ενεργειακή αυτάρκεια και την ασφάλεια στον εφοδιασμό της χώρας.
Για αυτό χρειάζεται:
α) Πλήρης επανεθνικοποίηση της ΔΕΗ χωρίς  αποζημίωση,  και συνολικά του τομέα παραγωγής ενέργειας, με εργατικό και λαϊκό έλεγχο.  Έξω οι ιδιώτες παραγωγοί που φέσωσαν τους καταναλωτές και την ΔΕΗ και λειτουργούν με κριτήριο τα κέρδη και λειτουργία της για τον λαό, για τα νοικοκυριά και τους μικρομεσαίους καταναλωτές, όχι για τους ιδιώτες παραγωγούς
β) Πάλη ενάντια στην απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας που επιβάλλει η ΕΕ που αποτελεί το πλαίσιο επιβολή όλων αυτών των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων. Καμιά εφαρμογή των οδηγιών που επιβάλλουν την απελευθέρωση (ενδεικτικά, 92/1996, 54/2003, 72/2009), στα πλαίσια του συνολικού αγώνα για απειθαρχία, ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ.
γ) Καμιά ιδιωτικοποίηση δημόσιων αγαθών και περιουσίας.  Κατάργηση του αμαρτωλού ΤΑΙΠΕΔ και όλων των μνημονιακών νόμων και δεσμεύσεων.
ΜΕ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΠΑΛΛΑΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΔΡΟΜΟ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ
ΤΑ ΛΑΪΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ, ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΕ.
Για να ανατραπεί αυτή η πολιτική απαιτείται το ξεδίπλωμα ενός μεγάλου κινήματος ενός πανεργατικού-παλλαϊκού αγώνα, με στόχο να μην περάσουν αντιδραστικά μέτρα και επιλογές. Για την ανατροπή του μαύρου μετώπου κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ και της κυβέρνησής τους. Δεν φεύγουν, αν δεν τους διώξουμε με τους αγώνες μας!
Παλεύουμε να αλλάξει η πολιτική σε όφελος του λαού, και όχι απλά η κυβέρνηση. Για να ανοίξει ένας ριζικά διαφορετικός δρόμος αντικαπιταλιστικής ανατροπής στην ελληνική κοινωνία. Με κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, με διαγραφή του χρέους, με ρήξη / αποδέσμευση από  ευρωζώνη και ΕΕ, σε σύγκρουση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, με τον πλούτο και την εξουσία στα χέρια των εργαζόμενων.
Τώρα πρέπει να συνενωθούν και να κλιμακωθούν οι αγώνες ενάντια στην διαθεσιμότητα (καθαρίστριες, σχολικοί φύλακες, καθηγητές), για την υπεράσπιση της δουλειάς (στην ΕΡΤ, την coca-cola, και αλλού), ενάντια στην «αξιολόγηση», τις απολύσεις στο δημόσιο, τις ιδιωτικοποιήσεις των δημόσιων επιχειρήσεων και χώρων (παραλίες, δάση κλπ).
Με ανυποχώρητο αγώνα και αλληλεγγύη, ενάντια στην διάσπαση και τον «κοινωνικό αυτοματισμό» μπορούμε να τους ανατρέψουμε.
·         ΚΑΤΩ Η ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ
·         ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΔΕΗ!
·         ΡΕΥΜΑ ΦΤΗΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΟ

·         ΚΑΤΩ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Παρασκευή 23 Μαΐου 2014

10 ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ


Ψηφίζω ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Γιατί:

1.                     Είμαι οργισμένος και οργισμένη με την κυβέρνηση, για όσους και όσα μας στερούν τη ζωή και το μέλλον και μας αναγκάζουν απλά να επιβιώνουμε, ενώ μας απαγορεύουν να ζούμε πραγματικά.  Δεν αρκούμαι, όμως, σε ένα γενικόλογο και τελικά αδιέξοδο απολίτικο όχι. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, υπάρχει ανάγκη να μιλήσουμε ανοιχτά για τα δικαιώματα και τις ανάγκες των εργαζομένων, για μια κοινωνία, που θα έχει στο επίκεντρό της, τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία και όχι την επιχειρηματικότητα και την καπιταλιστική κερδοφορία. Μια τέτοια κοινωνία μπορεί να γίνει εφικτή μόνο μέσα από την αυτοοργάνωση των εργαζομένων, μέσα από ένα ανεξάρτητο ταξικό εργατικό κίνημα που θα στοχεύει σε μια κοινωνία απαλλαγμένη από τα δεσμά της Ε.Ε, του ευρώ και της κυριαρχίας της ελληνικής αστικής τάξης.

2.                     Θέλω να εκπροσωπηθεί και στην Ευρωβουλή το ρεύμα της αντικαπιταλιστικής ανατροπής και της εξόδου από τη φυλακή του ευρώ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που σταθερά, ασυμβίβαστα και καθημερινά στρέφεται κατά της λαομίσητης κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και προσπαθεί να συμβάλει ενωτικά στη συγκρότηση ενός νέου πολιτικού εργατικού κινήματος και μιας άλλης Αριστεράς στον τόπο. Δεν έχω αυταπάτες για τις δυνατότητες και τα όρια του κοινοβουλευτικού δρόμου, αλλά η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. μπορεί με τις διεθνιστικές εργατικές θέσεις της να αντικρούει τα σχέδια του απατηλού ευρωμονόδρομου και να διασφαλίζει ότι θα μαθαίνει ο λαός από πρώτο χέρι όσα μεθοδεύονται μυστικά εις βάρος του. Ν’ αποκαλύπτει χειροπιαστά ότι η ΕΕ ποτέ δεν θ’ αλλάξει προς όφελος των λαών, θα είναι πάντα ιμπεριαλιστική, θα επεμβαίνει με όποιον τρόπο θέλουν οι μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις που την στηρίζουν. Αυτό έχει αποδειχθεί περίτρανα από τις πρόσφατες επεμβάσεις της στην Ουκρανία, όπου στήριξε και στηρίζει ανοικτά τους νεοφασίστες. Γιατί η ΕΕ συνολικά και όχι απλά η Μέρκελ, έχει δύο επιλογές: ή θα γίνεται όλο και πιο αυταρχική και αντιλαϊκή για να επιβιώσει ή θα διαλυθεί.

3.                     Φιλοδοξώ η επόμενη μέρα των εκλογών να βρει τα κινήματα των εργαζομένων και των ανέργων, της νεολαίας και των μεταναστών σε καλύτερη θέση, με μεγαλύτερη ταξική αυτοπεποίθηση. Για να ξεκινήσει ένας νέος και πιο αποφασιστικός γύρος οργανωμένων πολιτικών αγώνων κατά της κυβέρνησης και της πολιτικής της, για την άμεση διαγραφή του χιλιοπληρωμένου χρέους, την κατάργηση των τροϊκανών Μνημονίων, όλων των νόμων που τα εφαρμόζουν, των υποδουλωτικών Δανειακών Συμβάσεων.

4.                     Αναγνωρίζω στην ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. μια ασυμβίβαστη δύναμη, με συνεπή και ενωτική παρουσία, σε όλους τους μικρούς και μεγάλους αγώνες που έγιναν τα τελευταία 4 χρόνια. Από τη μάχη να μη συγχωνευτούν σχολικές μονάδες, μέχρι τη μάχη για την ανατροπή των Μνημονίων, οι δυνάμεις της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ήταν πάντα στην πρωτοπορία του αγώνα. Είναι η Αριστερά που στρέφεται σταθερά ενάντια στην κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, στις δυνάμεις του κεφαλαίου και την φασιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής, απεχθάνεται τον ενδοαριστερό εμφύλιο και προσπερνάει την υστερική στάση όλων εκείνων που θεωρούν την υπόθεση της Αριστεράς φέουδό τους. Τα μέλη της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. είναι κομμάτι του καθημερινού αγώνα για την αξιοπρεπή ζωή του άνεργου, του απολυμένου με εντολές της τρόικας, του άστεγου, του απλήρωτου ναυτεργάτη, του εκπαιδευτικού, του νέου που δουλεύει σε συνθήκες γαλέρας, του φοιτητή που βλέπει τα Πανεπιστήμια να μεταλλάσσονται σε αυταρχικά, χειραγωγημένα από επιχειρήσεις κέντρα απόκτησης δεξιοτήτων και του νέου επιστήμονα που πρέπει να μεταναστεύσει για να βρει δουλειά. Βλέπω στα ψηφοδέλτιά της πρωτοπόρους και ασυμβίβαστους αγωνιστές, χωρίς εξαρτήσεις από το σύστημα εξουσίας, που αντιστέκονται στα σχέδια κυβέρνησης και κεφαλαίου, σε χώρους δουλειάς και γειτονιές. Η ανατροπή θα έλθει τελικά από το πρωτοπόρο κομμάτι των κοινωνικών κινημάτων και όχι από την ανακύκλωση των στελεχών του ΠΑ.ΣΟ.Κ και κάθε μικρού ή μεγάλου παράγοντα που επιθυμεί να επιβιώσει, πολιτικά, με αντι-μνημονιακή προβιά.


5.                     Αρνούμαι την υποταγή στα ψευτοδιλήμματα των καλπονοθευτικών εκλογικών νόμων και τη λογική της “χαμένης ψήφου”, που προωθεί η διαχειριστική Αριστερά,  πρακτικές που κρατούν εδώ και δεκαετίες εγκλωβισμένους τους εργαζόμενους και την κοινωνία. Δεν έχω καμία διάθεση να γίνομαι συνένοχος στο παραμύθι για τη δυνατότητα αλλαγής πορείας της κοινωνίας εντός της ΕΕ και του ευρώ και γενικά εντός του συστημικού πλαισίου και δεν θέλω ποτέ μου να ξαναδώ ένα τεράστιο και πολύτιμο αγωνιστικό ριζοσπαστικό δυναμικό να αλέθεται στις μυλόπετρες του συμβιβασμού και τελικά της υποταγής. Κατανοώ ότι η Ε.Ε είναι ένα διαρκές Μνημόνιο για όλους τους λαούς της Ευρώπης και όσοι σήμερα μιλούν  για μια Ε.Ε που έχει παραπλανηθεί από τη Μέρκελ, απλά συσκοτίζουν το περιεχόμενο και την πολιτική στόχευση της ευρωενωσιακής πολιτικής.

6.                      Δεν αναθέτω την πολιτική μου δράση σε κάποιο κόμμα, όσο αριστερό κι αν δηλώνει. Δεν μεταθέτω την αλλαγή των συσχετισμών σε μια μακρινή προοπτική, μιας απροσδιόριστης λαϊκής εξουσίας. Για να πιστέψει ο λαός στην δύναμή του, να πλουτίσει την πείρα του και ανακτήσει τα λεηλατημένα δικαιώματά του αντιστέκομαι και δημιουργώ με όλους μας καθημερινά ρωγμές και κλονισμούς στο μαύρο μέτωπο και την πολιτική του, με στόχο την ανατροπή του από τα κάτω και από τα αριστερά. Οι προσδοκίες μας στοχεύουν πάντα στην επαναστατική κατάργηση του εκμεταλλευτικού συστήματος που ζούμε και την δημιουργία μιας κοινωνίας της εργατικής δημοκρατίας, με δίκαιη κατανομή του κοινωνικού πλούτου σε αυτούς που τον δημιουργούν.

7.                     Γιατί δεν θέλω μια κοινωνία δουλοπαροικία. Μας προτείνουν την ελευθερία του να υπακούμε στο ΔΝΤ, την Παγκόσμια και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, το ΝΑΤΟ, την τρόικα και ό,τι άλλο εφεύρουν. Θέλουν να μας πείσουν ότι η δική τους ελευθερία είναι και δική μας. Η πολιτική ελευθερία όμως προϋποθέτει την απαλλαγή μας από τις υπερεθνικές πολιτικές, οικονομικές και στρατιωτικές εξουσίες. Είμαστε πλέον αναγκασμένοι να την διεκδικήσουμε για να μην είμαστε πια η ηχώ ξένων φωνών ούτε η σκιά άλλων σωμάτων.

8.                     Οφείλω να σπάσω στην πράξη την καταστολή και την τρομοκρατία του αστικού κράτους, των μηχανισμών και των κομμάτων του. Όλων αυτών που επιδιώκουν με κάθε τρόπο να κάνουν την φωνή κάθε ανυπότακτου, κάθε αντικαπιταλιστή, συμπεριλαμβανομένης και της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α., να σιγήσει. Δεν μπορώ να συμφιλιωθώ ούτε να υποταχθώ στον εργοδοτικό δεσποτισμό των απλήρωτων εργαζομένων και των μισθών των 400 ευρώ. Είμαι αλληλέγγυος με κάθε εργαζόμενο που υφίσταται τα δεινά του. Είμαι σύμμαχος με κάθε θύμα του ρατσισμού και του νεοναζισμού και παλεύω για τα δικαιώματά του με τον τρόπο με τον οποίο παλεύω και για τα δικά μου.

9.                     Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. δεν αρκεί μόνη της για να ανατρέψει την κανιβαλική επίθεση και να ανοίξει μια νέα σελίδα. Γι’ αυτό, θέλω να ενισχύσω την πρότασή της για τη συγκρότηση μέσα στο κίνημα – ανοιχτά, δημοκρατικά, σε κάθε τόπο δουλειάς, κατοικίας και σπουδών– ενός πλατιού μετώπου ρήξης και ανατροπής, πρώτα απ’ όλα με αγωνιστές και πρωτοβουλίες που κινούνται σε αντιΕΕ, αντιδιαχειριστική, αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, μα και ευρύτερα με όσους συναντιόμαστε στους δρόμους του αγώνα ανεξάρτητα με το τι ψηφίζουν.

10.            Θέλω να δώσω το παρόν και σε αυτή την εκλογική μάχη, ακολουθώντας την φωνή της συνείδησής μου και δυναμώνοντας εκείνο το ρεύμα της Αριστεράς που δεν αρκείται στο «δεν πάει άλλο» αλλά απαιτεί και το «να πάμε αλλιώς».

Τ.Ο ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΣΥΡΟΥ